Zondag besloot ik om de “stoute schoenen” aan te trekken. Het waren gymschoenen, in plaats van de gebruikelijke hardloopschoenen. De reden was dat ik mijn looptechniek wilde verbeteren. Ik heb steeds last van mijn enkels en de ondersteuning van hardloopschoenen schijnt niet echt te helpen (ik denk dat het juist averechts werkt). Om niet in de verleiding te komen er een wedstrijd van te maken, liet ik bewust de Garmin Forerunner thuis. Het enige wat ik kan zeggen is dat ik in het bos gelopen heb en dat ik binnen een uur terug was.

De gympen waren wat aan de kleine kant. Mijn voeten zijn gegroeid sinds ik deze kocht en wellicht had ik beter zonder sokken kunnen lopen. Ik overwoog zelfs om zonder schoenen te lopen, maar dat zou waarschijnlijk te veel in het oog vallen van omstanders. Ik krijg al genoeg naar mijn hoofd geslingerd van opgeschoten jongelui en heb geen behoefte aan extra commentaar van volwassenen. Bovendien was het veel te koud voor blootvoets lopen.

Na mijn zondagse escapade was het dinsdag weer tijd voor een clubtraining. Onder ons gezegd, ik heb een broertje dood aan uitgebreide warming-up oefeningen, vooral zoals het er bij onze club/loopgroep aan toegaat, een mini-Yogaklas van 20 minuten. Na de bittere ervaring van een aantal keren meedoen, kan ik stellen dat ik gewoon te veel afkoel van zo’n overdaad aan “warming-up”.

Ik zal het vast niet goed doen.

Enfin, om een verblijf in het kleedlokaal te voorkomen liep ik maar wat extra rondjes op de baan. Dat werd dus 4,75 km. Het is gelukkig nog niet zo extreem als de 10 km vooraf lopen van december vorig jaar. Dat was trouwens stik tof, toen, maar gezien de staat van mijn humeur (lees: onder het vriespunt) niet echt aan te raden op dit moment. Laat maar zitten tot de zomerperiode.

Daarna volgde intervaltraining. Twee 1200 m stukken (5:57 en 5:43) met 200 m herstel en twee series van 8 maal 300 m met 100 m herstel en 400 m seriepauze, in tijden variërend tussen 1:18 en 1:25 op de 300 m. Het was een pittige training, 14,77 km in 1u:17m:56s (5:17/km, 151 bpm). Om ondanks de vermoeidheid bezig te blijven, liep ik stukjes mee met de oudere jeugd (sprinters), die 50 m sprintjes deden, 2 per 400 m. Hierdoor kon ik een tempo van 3:03/km lopen, ook al was het slechts 40 m of zo.

Het gevolg van een dergelijke tentoonspreiding van machismo op de dinsdagavond was dat ik de volgende dag met moeite mijn bed uit kon komen (het was dat mijn Bengaalse kat zo bleef aandringen, want anders…). Vandaar dat de keus—van alle soorten trainingen die ik zou kunnen doen en die me stuk-voor-stuk bij uitvoering eeuwige roem zouden kunnen verschaffen—dat die keus uitkwam op een lichte training. Het contrast met gisteren kon niet groter zijn. Het superieure vertoon van mannelijke energie van de dag ervoor was vervangen door een ouwe-mannen-training, die bestond uit zes stukken van 400 m op een fietspad en Souplesse snelheid (48 minuten op 10 km). Ik liep ook nog een stuk in en uit, maar dat heb ik maar niet opgenomen.

Wat niet weet, wat niet deert, zullen we maar zeggen.

De tijden waren tussen de 1:56 en 2:00 minuten per 400 m en dat is alles wat in de geschiedenisboeken zal verschijnen, mocht mijn leven achteraf zo belangrijk blijken te zijn dat het toekomstige generaties zal interesseren. Die 20 km per uur van gisteren werd vandaag niet gehaald, niet door mij althans. Met moeite kon ik boven de 12 km per uur blijven. Ik vroeg me telkens af waarom ik in hemelsnaam niet op bed was blijven liggen om eens lekker lang uit te slapen. Waarom doe ik dit mezelf toch aan?

Ik denk dat ik mag stellen dat de zin in het hardlopen is teruggekeerd, maar dat wat voor discipline moet doorgaan zeer waarschijnlijk op een skivakantie is gegaan. Niet wetende hoe lang de pret in de Zwitserse Alpen nog zal duren, zal ik verstandig zijn en slechts langzaam de trainingsfrequentie opvoeren. Terwijl mijn discipline al feestend de tijd doorbrengt met de ene Après-ski na de andere, wil ik voorkomen dat ik wederom in een dip terecht kom. Het lijntje niet brekend, zal ik proberen om minder te doen dan wat ik denk dat ik aankan. Ervaring heeft mij geleerd dat ik altijd meer vork nodig heb voor mijn hooi. Naast de aanschaf van extra eetgerei, heb ik goede hoop dat discipline het op een gegeven moment beu zal zijn en schoorvoetende de thuisreis terug naar Nederland zal aanvaarden, ongetwijfeld met een barstende koppijn.

Bedankt voor het lezen. Het is geweldig dat je dit leest, terwijl je zoveel andere dingen zou kunnen doen. Wil je wat van me weten of wil je juist mij wat laten weten, laat dan een reactie achter onder dit bericht.

Na een paar financiële tegenslagen (energielasten, tandarts) zat het me op de tweede week van januari tot hier (wijst naar bovenkant van hoofd). Plotseling was de zin in het hardlopen ook weg. Doordat ik de tering naar de nering moet zetten, zitten wedstrijden er de eerste drie maanden zeker niet in, zelfs niet plaatselijke wedstrijden. Gelukkig heb ik wel wat reserves, maar het zal net genoeg zijn tot het vakantiegeld in mei.

Omdat ik een voornemen had om vaker te trainen en gewicht te verliezen, was dit een beetje zuur. Op de een of andere manier moest ik een weg vinden om de zin terug te vinden. De weg die ik vond was door het allemaal niet zo serieus te nemen, flierefluiten dus. Gewichtsverlies? Laat maar zitten even. Snelle tien kilometer? Kan altijd nog. Voor het eerst in jaren leende ik weer eens een boek, want boeken kopen via het Internet zit er ook even niet in. Een boekenkast ook niet, want daar zijn centjes voor nodig.

En ja hoor, een week later was de zin weer terug. Helaas met een gewichtstoename, maar toch. Motivatie is alles in hardlopen en die vinden is niet altijd iets wat je kunt sturen. Als je het verloren hebt, kun je beter er maar niet al te hard naar zoeken, want (in mijn geval) hoe harder je zoekt, hoe verder je het kwijt raakt.

Sinds mijn vorige bericht, op 4 januari heb ik zes keer gelopen.

• 5 januari – 12,35 km in 1:10:32 (5:43/km, 143 bpm) – club (baan)
  400-800-800-400m (1:53, 3:48, 3:45, 1:46)
  400-1000-400m (1:49, 4:39, 1:48)
  400-1000-400m (1:47, 4:37, 1:45)
• 7 januari – 16,38 km in 1:34:56 (5:48/km, 144 bpm) – club (bos)
• 9 januari – 16,22 km in 1:30:05 (5:33/km, 149 bpm) – club (baan)
  400-800-800-400m (?, 4:54, 4:48, 2:16)
  600-1000-600m (3:27, 5:54, 3:25)
  600-1000-600m (3:25, 5:37, 3:19)
• 12 januari – 10,00 km in 1:03:48 (6:23/km, 136 bpm)- club (baan)
• 17 januari – onbekend – club (baan)
• 19 januari – 10,39 km in 57:56 (5:35/km, 150 bpm) – club (baan)
  400-800-800-400m (?, 3:44, 3:53, 4:36)
  600-1000-600m (2:49, 5:15, 3:01)
  600-1000-700m (2:56, 5:14, 3:00)

Het is duidelijk dat ik rustiger train dan wat mijn schema aangeeft (zeker toen de zin helemaal weg was):

• 9:38 over 2000 m
• 4:45 over 1000 m
• 3:46 over 800 m
• 2:47 over 600 m
• 1:48 over 400 m
• 1:20 over 300 m
• 0:48 over 200 m

Afgelopen dinsdag was ik vergeten mijn Garmin Forerunner mee te nemen. Ik heb toen de training meegedaan, maar ik heb geen idee wat mijn tijden waren. De training was 2x 2000 m en 10x 300 m. Of ik er 8, 9 of 10 gelopen heb kan ik echt niet zeggen. Hoofdrekenen onder het hardlopen is niet mijn sterkste punt. Ik verlies meestal de tel. Ik stopte toen de meesten ook stopten.

Ik denk dat ik iets meer variatie in mijn trainingen ga gooien en zeker minder lange duurlopen op mezelf ga doen. Dat lijkt me in het licht van de donkere dagen niet verstandig.

Een geluk bij een ongeluk is wel dat het een kwakkelwinter lijkt te worden. Ik zie een teruggave op mijn energievoorschot al tegemoet. Hoop doet leven, niet waar?

Aangezien ik nu ongeveer 80 kg weeg en (uitgerust) een 10 km in 46 minuten zou moeten kunnen lopen, zou een 10 km binnen 40 minuten haalbaar moeten zijn. Niet gemakkelijk, maar haalbaar. Ik denk hierbij terug aan toen ik nog volgens Verheul trainde en met 84 kg 44 minuten op de 10 km kon lopen. Met de traditionele trainingsmethode ben ik pakweg 3 minuten langzamer. Van de andere kant, ik doe geen specifieke snelheidstraining, zoals heuvelsprints en in/outs.

Dit jaar begon op 2 januari op de weegschaal staan en constateren dat ik met 82 kg wel veel oliebollen gegeten had. Ik had wel gezorgd dat ik voor Oud en Nieuw onder de 80 kg woog, maar dat mocht niet baten. Aangezien mijn doel voor deze week 79 kg is, moest ik dinsdag een vastendag inlassen, waarop ik in één dag 2,3 kg lichaamsgewicht verloren heb. Het was ook een dag met storm en een zware training (4x 2000 m, met 200 m herstel).

• 02 jan 20,24 km in 2u:06m:38s (6:15 min/km), 143 bpm
  • bostraining door een zeer nat bos
• 03 jan 21,68 km in 2u:02m:39s (5:39 min/km), 144 bpm
  • 4 x 2000 m in 10:35, 10:16, 10:37, 10:50
• 04 jan 10,01 km in 55u:07s (5:31 min/km), 150 bpm
  • wederom door een kletsnat bos, een keer gevallen en een keer mijn enkel gezwikt

In het bos lopen is dus niet zonder blessure-gevaar, zeker als je om plassen heen moet lopen (waar boomwortels en zo je laten vallen), omdat ze te diep zijn om doorheen te lopen. Het is beter dan een dik pak sneeuw, maar slechts een beetje beter. Ik zou op de weg kunnen lopen, maar dat levert veel te hoge loopsnelheden op, wat zeker ook niet goed is als je het te vaak doet. Rustiger aan doen zou kunnen en als dat niet zo saai was, zou ik het zeker doen. Er moet aan elke training een zekere uitdaging of trainingseffect vastkleven om het voor mij interessant te houden.

Voorlopig zal het wel nat blijven, want zo gaan kwakkelwinters meestal. We blijven dus wel even doormodderen met een natte ondergrond en plassen.

Ik voel me als een beginneling die nog alles moet leren. Zal het me lukken om onder de 70 kg te komen, en onder de 40 minuten op de 10 km? Ik heb geen idee, maar als je er achter wilt komen, blijf dan dit weblog volgen.

Mensen, de allerbeste wensen voor 2012!

Wat heb ik bereikt?

Qua wedstrijden was het een doorsnee jaar. Ik liep acht keer voor een resultaat, de meeste in de tweede helft van 2011, voornamelijk in oktober. Er werden geen persoonlijke records gebroken, maar er was wel enige vooruitgang gedurende het jaar. De beste prestatie was een 1:42:41 op de halve marathon van Etten-Leur op 30 oktober.

De trainingsomvang was aanzienlijk, vooral in de maanden augustus tot en met oktober, 439, 492 en 315 km, respectievelijk voor augustus, september en oktober. En alhoewel ik in november minder liep, ik liep nog steeds meer dan welke maand in 2011 dan ook voor augustus. Alhoewel het jaar nog niet gedaan is, kan ik nu al stellen dat de jaaromvang beneden de 3000 km zal blijven.

In 2011 ben ik begonnen met een lichaamsgewicht van pakweg 90 kg. Door een ongezonde leefstijl is daar, vooral in de zomer, nog eens 7 kg bijgekomen. Nu weeg ik 80 kg en effectief ben ik dus 10 kg afgevallen, maar ten opzichte van zomer 2011 en nu ben ik 17 kg afgevallen (dat is meer dan 4 kg per maand).

Verder ben ik lid geworden van een atletiekvereniging. Dat ging niet van harte, van mijn kant. Ik was weggegaan omdat ik niet tevreden was met de trainingsmethode aldaar. Ik sta er nog steeds niet over te jubelen, maar ik heb geleerd om mijn eigen weg te gaan en de instructies van de trainer te negeren als deze voor mij geen hout snijden. Een trainer kan suggesties doen, maar geen commando’s geven die strikt opgevolgd dienen te worden. Dat is mijn manier om ermee om te gaan.

Wat heb ik niet bereikt?

Ik wilde een marathon lopen, onder de voorwaarden dat ik fit en getraind was, èn minder dan 75 kg woog. Helaas bleek bij de halve marathons in oktober dat ik nog te veel last van mijn enkels had om een lange afstand aan te kunnen, waarschijnlijk omdat ik te zwaar was en nog niet getraind genoeg (immers, ik was pas sinds 1 augustus aan het trainen voor de halve marathon). Ik heb duidelijk meer tijd nodig om mijn lichaam te laten gewennen aan de belasting die hoort bij een marathontraining.

Ik wilde een strip beginnen over hardlopen en hardlopers. Het bleek dat ik een aantal zaken miste om dat te kunnen volbrengen. Het grootste struikelblok was (is) kunde om een verhaal te verzinnen. Ik ben geen geboren verhalenverteller. Daarom moet ik het vak leren door te begrijpen wat het inhoudt en dat in praktijk te brengen. Dat kost tijd en moeite. Ik had gehoopt met NaNoWriMo dit op een hoger niveau te brengen, maar helaas, dat project was voor mij een mislukking en niet voor herhaling vatbaar. Ik ben geen romanschrijver, tenminste niet op de rigoureuze manier van 50000 woorden in een maand. Dat is . . . werk. Het zou “leuk” moeten zijn. Dat was niet mijn ervaring.

Wat zijn mijn plannen voor 2012?

In het volgende jaar wil ik wederom flink afvallen, met bijhorende trainingsomvang. Dat zal me in staat stellen om weer eens PRs te gaan lopen.

Echt wedstrijden op het oog heb ik niet. Ik weet niet eens wat mensen belangrijk vinden om te lopen en al zou ik het weten, wat heeft dat met mij te maken? Ik zie wel wat ik ga lopen.

Wat wel duidelijk is, is dat wedstrijden als de Rotterdam en Amsterdam marathon als prestatieloper niet mijn ding zijn. Ik wil me niet conformeren aan wat de organisatie ziet als wat ik zou moeten doen. Ik wil de vrijheid hebben om mijn eigen weg te gaan. Op een kleinschaligere wedstrijd is dat nog mogelijk, omdat daar de teugels nog niet zo strak zijn aangehaald.

Uiteraard is lopen met het topveld een “kleinschalige wedstrijd”, omdat er maar een handjevol lopers aan dat onderdeel meedoen en organisaties maar al te graag privileges geven aan toppers, zoals vrijbaan bij het lopen. Dat houdt in dat ik deelname aan grootschalige wedstrijden niet uitsluit, mits ik snel genoeg ben om dicht bij de toppers te mogen starten.

___

Ik dank jullie voor het lezen van mijn weblog en wens jullie fijne dagen en een gezond en sportief 2012!

Ik heb een pagina op de servers van NaNoWriMo, die je hier kunt vinden.

Uiteraard bleef ik wel trainen voor de marathon in december en mijn trainingsresultaten kun je vinden op mijn Endomondo profiel pagina.

Een en ander betekent ook dat mijn wedstrijdverslag van de halve marathon in Etten-Leur pas in december zal verschijnen. Sorry voor het ongemak.

Mensen, loop ze!

Tijd is een typisch ding, noch goed, noch slecht. Het houdt ons scherp en laat ons dingen doen die we anders misschien niet zouden durven doen. Het is een monster met vleugels van een engel.

Minder lyrisch. Iemand vroeg me na afloop van een groepstraining wat voor doel ik had. Nu geloof ik in compleet onrealistische lange termijn doelen, zodat ik iets heb waar ik aan kan blijven werken. “Kwalificeren voor de Zevenheuvelenloop als potentiële kanshebber op een podiumplaats.” Voor mij is dat 36:30 minuten op de 10 km. Op dit moment een onhaalbaar doel, maar niet geheel onmogelijk voor mijn leeftijd. Op dit moment kan ik 44 minuten lopen als alles meezit.

Vrijdag

Aangezien ik twee dagen op de baan meetrain, kan ik mijn Yasso 800 intervallen niet meer aldaar uitvoeren. Als alternatief doe ik op mijn GPS horloge 800 m intervallen, met 4 minuten rust als herstel.

Ik had mijn horloge niet goed bediend, waardoor ik nu twee trainingen op dezelfde dag heb staan. Het is gewoon een hele training, met een overschakeling naar een workout op het horloge. Op de kaart heb ik beide over elkaar gelegd.

Na ongeveer 4 km inlopen begonnen mijn Yasso’s. Ik liep ze in:

3:56, 3:57, 3:53, 3:56, 3:44, 3:35 en 3:46 minuten.

De 4 minuten herstel was rond de 600 meter.

3,70 km in 23m:43s (6:25 min/km, 125 bpm)
12,37 km in 1u:11m:32s (5:47 min/km, 135 bpm)

Zaterdag

Ik was in de veronderstelling dat de wekelijkse lange duurloop van de Duurloopgroep van Spado om negen uur begint, maar ik had het mis. De lange duurloop begon vanaf 1 oktober om tien uur (winterschema). Alleen ik was hier weer niet van op de hoogte. Het had niet veel uitgemaakt, omdat ze vandaag slechts 22 km liepen.

Als alternatief en voor de gezelligheid liep ik de eerste 6 km mee met een loopgroep van Spado (ik geloof een combinatie van loopgroep B en C). Uiteraard veel lopen en stoppen. Telkens als we stopten, pauzeerde ik mijn GPS horloge. Ook zaten er wat versnellinkjes in, die ik gematigd snel liep.

Op een bepaald punt wilde men terugkeren naar het beginpunt, waarop ik verder alleen ging lopen. Ik koos bospaden en ruig terrein, in principe langs de Vliegbasis Woensdrecht. Hier en daar liep ik mis, omdat ik er niet zo bekend was. Dat kwam wel goed uit, omdat ik op een paar honderd meter af precies op 30 km uitkwam (en 3 uur).

Een zwaar parcours dat ik goed in de benen kon voelen. Het stuk aan het begin, met de loopgroep, lag het tempo grotendeels boven de 6 min/km en alhoewel ik in het stuk op mezelf vaak onder de 5:50 min/km liep, kon ik gemiddeld maar net op de 6 min/km uitkomen. Op het eind was de koek toch echt op. Het lichaam deed pijn en ik was (ondanks drinken onderweg) goed uitgedroogd.

Een goede loop dus. Niet erg vlak en niet overal even gemakkelijk lopen, alhoewel er stukjes tussen zaten waar het echt heel lekker ging en er een brede glimlach op mijn gezicht stond.

30,02 km in 3u:00m:06s (6:00 min/km, 133 bpm)

Zondag

Lopen met de loopgroep. We lopen op zondag een route van iets meer dan 10 km in het bos. Er zijn stukjes waar de snellere lopers iets vooruit kunnen lopen en dan teruglopen naar de groep. De laatste 800 m kun je zo hard lopen als je wilt. Op de laatste 200 m een eindspurtje van pakweg 18 km/u.

Als de groep wat sneller ware geweest, zouden we in minder dan 50 minuten terug geweest zijn. Nu waren de langzaamsten terug in 58,5 minuten, terwijl ik er 57 minuten over deed.

10,28 km in 57m:04s (5:33 min/km, 145 bpm)

Ik heb een positief gevoel over de halve marathon in Etten-Leur volgende week zondag. Niet dat het snel zal gaan (daar is het te druk voor op het parcours, met langzame marathonlopers om in te halen), maar de afstand zal niet het probleem zijn. Uiteraard bouw ik af naar aanstaande zondag en ik zal een of twee rustdagen in acht nemen, zodat ik fris aan de start verschijn.

Mensen, loop ze!

Ik blijf maar vergeten dat deze halve marathons niet op zich staan, maar zijn om wedstrijdervaring op te doen voor de hele marathon in december. Dus eigenlijk is een beetje frustratie dat dingen niet gaan zoals ik wil wel goed. Het houdt me eerlijk.

Maandag

Een tien kilometer om naar mezelf toe iets te bewijzen en de frustratie kwijt te raken. Voor een training was dit een snelle tien kilometer, zeker zo vlak na een halve marathon. Ik kon voelen dat ik gisteren niet voluit was gegaan. Balen!

10,02 km in 51m:30s (5:08 min/km, 146 bpm)

Dinsdag

‘s-Avonds trainen op de baan. Het was een stuk frisser en daarom had ik mijn wintertenue aan. Echter, daar was het nog te warm voor. De volgende keer een lange tight met een t-shirt (i.p.v. een jackje).

We deden wat oefeningen en daarna 1200 m met 300 m herstel. De eerste 800 m relatief rustig en de laatste 400 m 5 s sneller. Na 500 m herstel deden we een 800 m in eigen tempo. Aangezien ik nog herstellende was van een halve marathon twee dagen eerder, werd dat een rustige 800 m. Eigen tempo is eigen tempo.

Woensdag

De draad maar weer oppakken en een twee uur loop doen. Natuurlijk zou dat een halve marathonafstand worden, want zoveel beter ben ik ondertussen wel. Ik kan me nog herinneren dat ik met moeite 18 km in twee uur kon lopen. Het was een beetje druk in het bos voor de woensdagmiddag. Misschien was dit de laatste dag dat je nog aangenaam kunt wandelen, of wellicht dat mensen uit de normale bossen bleven, omdat daar op woensdag veel (groot)ouders met hun jonge (klein)kinderen aan het wandelen zijn.

Eigenlijk was "druk" niet het juiste woord. Ik kwam onderweg drie keer mensen tegen waarvoor ik moest afremmen (ik kwam vaker mensen tegen, maar dat was op bredere paden en daarom geen probleem). Laten we zeggen dat ik na zondag een beetje overgevoelig was voor mensen die in mijn weg lopen en dat het in mijn beleving druk was.

Misschien ben ik veel te beleefd. Ik rem voor mensen af of loop iets om. Vaak zie ik fietsers gewoon doorrijden, met hooguit een belletje of schreeuw ("Hé!"). Dat beeld wil ik niet op wandelaars achterlaten, alhoewel diezelfde wandelaars (en hun honden!) wel een smal pad compleet in bezit nemen en niet altijd opzij gaan, alsof ze deze "stoommachine" niet horen aan komen.

Enfin, gezien de omstandigheden (een paar keer stoppen en zachte ondergrond) ging het eigenlijk best snel. Het was een minuut per km langzamer dan in een wedstrijd, maar dit was natuurlijk geen wedstrijd, maar een lange duurloop.

21,08 km in 1h:59m:31s (5:40 min/km, 141 bpm)

Donderdag

Ik voelde me een beetje uitgelaten vanavond, niet echt in de stemming om in de groep te lopen. We deden intervallen tussen de 800 en 200 m, met 100 m herstel en 400 m seriepauze. Ik liep met iemand mee die 47 minuten op de 10 km kon lopen, dus met een langzamere basissnelheid dan ik. De opzet was 27 s/100 m op de 800 m—maar we zaten daar telkens een paar seconden onder—tot 24 s/100m op de 200 m. De laatste 200 m deed ik weer voluit, maar helaas was de concentratie weg en was ik niet buiten adem op de eindmeet. We sloten af met een 5 minuten loop op het sportcomplex, buiten de baan om.

Hier zijn de tijden van de intervallen (herstel telkens 100 m in een minuut, seriepauze 400 m in 3m:40s)

Eerste serie:

• 800 m … 3:28 (3:57 min/km, 23,7 s/100 m)
• 600 m … 2:39 (4:02 min/km, 24,0 s/100 m)
• 400 m … 1:41 (3:52 min/km, 23,2 s/100 m)
• 200 m … 0:46 (3:39 min/km, 21,9 s/100 m)

Tweede serie:

• 800 m … 3:33 (4:10 min/km, 25,0 s/100 m)
• 800 m … 3:40 (4:15 min/km, 25,5 s/100 m)
• 400 m … 1:44 (4:01 min/km, 24,0 s/100 m)
• 200 m … 0:38 (2:56 min/km, 17,6 s/100 m)

Dit was eigenlijk meer op het niveau van 44 tot 45 minuten op de 10 km en onder het lopen vroeg ik bij de ander of het toch niet te snel ging, maar nee, het was volledig naar de zin. Ik liep telkens naast of achter de ander, behalve in de laatste 200 m, natuurlijk.

De week is nog niet voorbij. Er rest mij nog 7 Yasso 800′s vandaag, een lange langzame duurloop zaterdag en een rustige 10 km op zondag. Er is een 10 km wedstrijd in Sprundel op zondag, maar die laat ik wijselijk maar schieten, na vier wedstrijdweekenden achter elkaar.

Misschien dat ik nu eindelijk weer eens aan mijn gewicht kan werken, want dat is maar weinig gedaald naar mijn zin. Ik zit nu rond de 77 kg te hangen, terwijl ik eigenlijk op 76 kg gehoopt had. Dat wil zeggen dat ik in november nog wat extra’s moet doen aan mijn gewicht, zodat ik onder de 75 kg kom te zitten.

Waar ik aan denk is een dag in de week dat ik vast, of in elk geval zo min mogelijk eet, zodat mijn lichaam begrijpt dat het vet moet verbranden. Gelukkig heb ik het snoepen grotendeels afgezworen, want dat hield me boven de 90 kg in juni en juli van dit jaar. Dat en te weinig kilometers per week maken.

Loop ze!

Niet voor herhaling vatbaar en maar snel vergeten.

21,36 km in 1u:43m:42s (4:51 min/km, 154 bpm)

Donderdag

De eerste keer met de marathongroep meetrainen. Wel, eigenlijk is het de Duurloopgroep, omdat men niet alleen marathons loopt. Ik stelde me voor aan de trainer en vertelde waarom ik bij deze groep wilde gaan trainen. Ik was welkom om mee te trainen en zou bij de langzaamste groep ingedeeld worden, zodat ik kon wennen aan het soort training.

Veel oefeningen, weinig hardlopen. Het hardlopen was natuurlijk weinig problematisch, vooral omdat we rond de 30 s per 100 m liepen. We liepen afstanden tussen de 800 en 200 m, met 100 wandel-dribbel als herstel en 400 m als seriepauze. De korte afstanden moesten relatief sneller gelopen worden.

Ik had zat over om de laatste 200 m in ongeveer 30 s te lopen, wat neerkomt op 24,6 km/u. Door al dat duurwerk zaten mijn benen een beetje op slot, anders had op het rechte eind nog kunnen versnellen.

Dit was heel anders dan met de loopgroepen, die eigenlijk meer gezelligheidslopers zijn, iets meer prestatiegericht dan trimmers, maar niet veel meer. In elk geval lijkt het erop dat er in de Duurloopgroep veel doelgerichter getraind wordt en niet zozeer om “lekker te lopen” en “bezig te zijn”.

8,79 km in 1u:19m:13s (9:01 min/km, 119 bpm)

Vrijdag

Omdat ik woensdag een verplichte rustdag had, moest ik vrijdag wel iets doen om aan een minimaal aantal kilometers per week te komen. Ik besloot Yasso 800′s te lopen met mijn Garmin FR-305. Dat was 800 m met een hartslag in halve marathon tempo en 4 minuten herstel in langzame duurloop tempo. Vooraf inlopen en achteraf uitlopen. De 800tjes gingen wat snel, maar niet te snel, tussen de 3:45 en 4:05 min/800 m. De herstelstukken waren rond de 600 m.

14,19 km in 1u:26m:00s (6:04 min/km, 133 bpm)

Zondag doe ik mee aan de halve marathon van Amsterdam, wat een bijnummer van de hele marathon is, die ‘s-morgens al van start gaat. Ik zal ‘s-middags rond 13.45 uur net buiten het (compleet gerenoveerde) Olympisch Stadion van start gaan op de halve, om samen met de hele marathonlopers te finishen in genoemd stadion.

Mijn tactiek is eigenlijk hetzelfde als anders, de eerste 2 km meelopen met de groep en dan proberen op 155 bpm te gaan lopen. Mocht het te druk zijn, dan zal ik zo hard lopen als het parcours me toelaat. Het schijnt dat er na het 6 km punt wat meer ruimte op het parcours is en dat je tot daar wat geremd kan worden door de mensenmassa van de langzame business lopers, die 6 minuten vóór mij van start gaan. We zullen wel zien. Een ingehouden start kan me helpen in het laatste deel, waar ik de vorige twee keer wat inzakte qua tempo.

Ik hoop op een tijd onder de 1:40 uur, maar eigenlijk is alles wat sneller is dan 1:43 uur goed genoeg. Finishen binnen de tijdlimiet is sowieso goed genoeg. De tijdregistratie is tot 17.00 uur open (ruim drie uur na mijn start) en dat zou genoeg moeten zijn, al zou het deels wandelend gaan vanwege kramp.

Aangezien ik laat thuis zal zijn, zal ik waarschijnlijk pas maandag een wedstrijdverslag plaatsen op dit weblog.

Als je dit weekend nog gaat lopen, veel succes!