Stok achter de deur

Ach, wat zullen we ervan zeggen? Goed gelopen op een overvol parcours. Alleen in de laatste km liet ik mijn watergordel op straat vallen, waardoor ik een kostbare 30 s verloor (omdat ik terug liep om de gordel op te pakken). Behalve de tijd (1.40.49 netto) en een constant tempo over de eerste 20 km valt er niet zoveel over te zeggen.

Het parcours is in elk geval wat mij betreft geen aanrader. Op stukken veel te smal voor het aantal mensen dat er overheen loopt. Voor de marathon (weinig deelnemers) maakt dat niet uit, maar bij de halve schopt je constant tegen andere mensen hun schoenen. En voor de sfeer hoef je het ook niet te doen, want die is totaal afwezig.

Ik ben blij dat ik (in tegenstelling tot de organisatie van deze wedstrijd) tenminste wel mijn best heb gedaan en ruim drie minuten onder mijn vorige jaarbeste tijd heb gelopen. Op naar volgende week en over twee weken weer schitteren rond de Kralingse Plassen in Rotterdam. Dan zal ik een veiligspeld gebruiken om te voorkomen dat mijn watergordel losschiet.

Aanstaande zondag zal ik in Etten-Leur proberen om een halve marathon te lopen. Hoe zo proberen? Wel, de vorige keer, in 2002, mocht ik van de organisatie niet van start gaan, op last van de brandweer. En deze keer: harde wind verwacht. Storm is lastig te voorspellen, dus een harde wind kan zich net zo goed ontwikkelen tot een zware storm.

Maakt mij dat zenuwachtig? Wel nee! Er zijn nog zoveel halve marathons in de nabije toekomst die ik kan lopen. Maar als ik mag lopen, dan kan ik de meest recente wedstrijden als richtlijn nemen voor een voorspelling van de eindtijd. Merk op dat ik schreef “voorspelling” en geen “verwachting”. Een uitspraak wat je gaat doen in een wedstrijd is zeker geen wetenschap, gebaseerd op kennis. Miskleunen is altijd een optie, net als boven jezelf uitstijgen. Je weet het gewoon niet, je kunt hooguit speculeren. Dat is dus wat ik nu ga doen.

Op 14 september liep ik in Rotterdam 1.47.59. Drie weken later, op 5 oktober liep ik in Breda 1.43.56. Beide keren waren zeker niet onder ideale omstandigheden. In Rotterdam veel wind en in Breda veel regen. Nu, drie weken na Breda, op 26 oktober? Logica zegt mij: elke drie weken 4 minuten eraf. Daar zullen we het maar op houden, dan.

Nu plaatst dat de 10 km van afgelopen zondag in een vreemd daglicht. Immers 45.54 minuten over 10 km is 4.35 min./km en een halve marathon in 1.40 uur is 4.44 min./km. Als ik ervan uitga dat een halve marathon zo’n 7,5 procent langzamer gelopen wordt dan een 10 km, dan had ik afgelopen zondag een gemiddeld tempo dat omgerekend overeenkomt met de Singelloop (4.35 min./km, plus 7,5 % is gelijk aan 4.56 min./km).

Het verklaart waarom ik niet moe was achteraf en ’s avonds in staat was om een zware krachttraining te doen. Ik heb gewoon niet gepresteerd naar waartoe ik in staat was en me laten geloven dat het inhalen van loopgroepgenoten Jacques en Nico een goede prestatie was. Volgens mij had er wel anderhalve minuut minder ingezeten. Dat had me net een halve minuut achter loopgroepgenoot Léonhard laten finishen (waarvan ik niet eens wist dat die meedeed).

Leermoment: Geloof op geen enkel moment in de wedstrijd dat je het best goed doet. Achteraf kan je dat wel eens doen spijten dat je niet beter je best hebt gedaan.

Ik ga dus voor de 1.40 uur (4.44 min./km), omdat ik aanvoel dat het erin zit. Omstandigheden zijn geen excuus om langzamer te lopen, want die waren de vorige twee keer ook niet optimaal. Gewoon keihard inzetten.

Een groot verschil met de voorgaande keren is dat in Etten-Leur alleen de eerste vijf kilometerpunten zijn aangegeven, en daarna elke 5 km (met een verversingspost). De vorige keren kon ik me goed richten op de kilometerpunten en wat versnellen als dat mogelijk was (vanaf 16 km punt). Nu heb ik uiteraard een Polar RS200SD (gecalibreerd op mijn nieuwe schoenen) en dat zal mijn geheime (nu niet meer zo geheim dus) wapen zijn om die 1.40 uur te halen.

Zijn er bekenden van mij die meedoen? Vast wel. M@urice zal er in elk geval niet zijn als hardloper, want die zit met gebitsproblemen in de lappenmand (beterschap!). Ik verwacht ook nog enkele hardloopwebloggers en Chat’n'Runners, maar niemand van mijn loopgroep. Die hebben allemaal nog de marathon van Eindhoven in de benen zitten (en Rob gaat naar Terschelling, een weekend later).

Echter, als er een ding is dat ik geleerd heb van afgelopen zondag, dan is het om niet op anderen te letten, maar om vooral je eigen wedstrijd te lopen. Toch zou het wel eens fijn zijn om deze keer John voor te zijn op de eindmeet en hem mij niet te laten passeren in de laatste kilometer, zoals ik Breda, ook al was ik netto sneller dan hem.

Atletiekvereniging Spado organiseert van oktober tot en met april een maandelijkse trimloop over 1, 2 of 3 ronden van 5 km (grotendeels geasfalteerd). Deze trimloop heet de Kievitloop, genoemd naar de boerderij die langs het parcours ligt. Je kunt elke derde zondag van de maand om 10.30 uur van start gaan. Echter als die zondag in het carnavalsweekend valt, dan wordt de trimloop verplaatst naar de tweede zondag van de maand. Hetzelfde geldt als de Monumentenloop (door de binnenstad van Bergen op Zoom) samenvalt met de Kievitloop (in april).

Goed, dat is niet zo belangrijk, want het schema staat ook op de webpagina van de Kievitloop.

Vandaag liep ik de tien kilometer. Ik zag twee mensen van mijn loopgroep, Jacques en Nico, die vorige weekend de marathon in Eindhoven hadden gedaan. Ze moesten van onze spiksplinternieuwe trainer het vandaag rustig aan doen, zodat ze konden herstellen van Eindhoven. Een kansje voor mij om ze een keer af te troeven.

Nonchalant zei ik dat ik vandaag niet zo snel zou lopen, want ik had nieuwe schoenen (echt waar, afgelopen vrijdag gekocht en slechts een training op gelopen) en wat neusverkouden was. Natuurlijk geloofden ze er niks van. Ze kennen me maar al te goed.

Na het startschot gingen we er vandoor. Ik liet Nico en Jacques lekker voor me starten en ging langzaam van start. Echter, bij het eerste kilometerpunt liep ik soepeltjes Nico voorbij. Ach, het viel dus wel mee met die nieuwe schoenen. Daarom maar jagen op Jacques. Hij bleef me voor tot de eerste ronde en toen ging voor hem het licht uit. Bij mij ging het redelijk tot kilometer 7. In kilometers 8 en 9 zakte het tempo wat, maar niet al te veel. In de laatste kilometer ging het weer goed, met de “haven in zicht” zullen we maar denken.

4.42 | 4.27 | 4.33 | 4.28 | 4.37 = 22.46 minuten over de eerste 5 km
4.38 | 4.33 | 4.49 | 4.40 | 4.29 = 23.08 minuten over de tweede 5 km
(13,1 km/u, 4.35 ± 0.07 min./km, 2,5 % relatieve standaardafwijking)

De weersomstandigheden waren prima. De wind kwam vanuit zo’n richting, dat de bomen beschutting vormde (en er dus praktisch geen wind was), terwijl de temperatuur ver onder 10 graden was.

Voor de eerste keer dit jaar onder de 46 minuten, handgeklokt 45.54 minuten.

Dat is een opsteker na het teleurstellend resultaat van afgelopen zaterdag in het rondje van 10 km rond de Binnenschelde (boven de 48 minuten). De Bergse Havenloop is echt geen snel parcours, tenminste niet voor iemand als ik. Die wedstrijd zal ik niet meer lopen, vrees ik.

Volgende week mag ik laten zien wat ik kan in Etten-Leur. Dan wil ik proberen rond de 1.40 uur te finishen op de halve marathon. Dat zal niet makkelijk worden, met “slechts” een 46 minuten op de 10 km, maar we gaan het in elk geval proberen. Ik mag hopen dat het weer net zo goed is als bij de Kievitloop vandaag, want beter dan dat kun je het haast niet hebben.

Trouwens, wat mijn doelstelling voor Rotterdam betreft (76 kg, 41.00 op 10 km) zit ik goed op schema (net onder 46.00 en 82 kg — 3 kg onder wat ik zou moeten wegen). Gezien mijn gewicht had er meer ingezeten vandaag en als ik naga hoe moe ik me voel, klopt dat ook (ben totaal niet moe). Ik was echter bang om me te blesseren op mijn nieuwe schoenen en heb bewust wat ingehouden in de tweede ronde.

Over twee weken (zaterdag 1 november 2008) komt weer een kans om een 10 km te lopen, in de Wantijparkloop te Dordrecht, georganiseerd door atletiekvereniging Parthenon. Zes rondjes van 1667 m in het Wantijpark. Geen idee of het parcours snel is (waarschijnlijk niet). Echter, 45.54 minuten is de te verslane tijd.

Ik had me vooraf hiervan zoveel voorgesteld, maar het werd voor mij (en velen anderen) een zware teleurstelling. Ik wilde een tijd neerzetten onder de 45 minuten, maar de temperatuur, het parcours en de straffe wind wilden niet meewerken. De kilometers gingen als volgt:

4:34 | 4:28 | 4:42 | 4:46 | 4:48 = 23:18 / 5 km
4:51 | 4:49 | 5:01 | 5:09 | 4:57 = 24:47 / 5 km

10 km in 48:05. Volgens mijn Polar RS200SD was het tempo gemiddeld 4.49 ± 0.10 minuten per km (3,5 % relatieve standaardafwijking).

De halve marathonlopers hadden het nog zwaarder. Het regende namelijk uitvallers. Veel mensen zijn bij het passeren van de doorkomst aldaar gebleven.

Ik heb nog wat foto’s van de halve marathon gemaakt, net 1,5 km voor het einde. Deze foto’s kun je op mijn Flickr site bekijken.

Op 5 oktober 2008 ging om 14.15 uur een hele meute lopers van start om 21 km en 97,5 m af te leggen in een zo kort mogelijke tijd, in strijd met de elementen (regen, plassen en wind), het parcours (veel klinkers, kasseien, stoepjes en scherpe bochten) en zichzelf. Aangezien ik zwaar verkouden was geweest, gokte ik op een herhaling van de tijd in Rotterdam, 3 weken eerder. Daar liep ik een halve marathon in 1.47.59 uur.

Echter, vlak na de start (waarbij mijn  horloge zichzelf resette, waarschijnlijk doordat de batterij bijna leeg was) had ik al door dat een tempo van 5.07 minuten per km veel te gemakkelijk was. Ik liep (in mijn herinnering, want mijn stopwatch was kaduuk) de eerste drie km in 4.50 minuten per km en ik vielde me kiplekker bij dat tempo. Bij km vier zag ik een probleem. Plotseling deed ik langer dan 5.30 minuten over. Of dat bordje stond verkeerd, of de drie eerste bordjes waren wat te voortvarend. Ik gebruikte overigens de gewone tijd van mijn horloge, die vlak na de start gereset was naar 12.00 uur. Ik was een tiental seconden na het startschot over de starlijn gegaan, dus bij de tijdklok die bij het 5-km punt stond (25:04) kon ik zien dat ik sneller liep dan 5 minuten per km.

Vanaf nu ben ik niet zo duidelijk hoe snel ik de kilometers liep, maar op het 10-km punt zat ik onder de 49 minuten (48:54 bruto). Op dat punt begon de vermoeidheid toe te slaan en de geheugenfunctie sterk af te nemen. Ik zag dat ik onder de 1.45 minuten kon finishen, maar bij dat besef bleef het. De benen begonnen ook zeer te doen van alle straatstenen en het ontwijken van de plassen. Op pakweg 3 km voor het eind was de koek op en probeerde ik alleen aan te klampen bij een groepje lopers die net voor me liepen. Ik ging ze voorbij, maar anderhalve km later liepen ze mij weer voorbij, omdat mijn tempo naar beneden ging.

John uit Bavel, die ik halverwege nog ingehaald had, haalde me op de laatste km in, maar ik kon nog net voor de finish bijkomen en hem uitdagen tot een eindsprintje. Uiteraard won hij die, want ik  had niks meer over. Op de eindmeet was ik compleet leeg. Uiteraard zonder precies te weten wat mijn eindtijd was.

Deze zeer natte wedstrijd werd door mij gelopen in 1:43:56 netto (1:44:07 bruto), gemiddeld 12,18 km/u (4.56 min./km). Onder normale omstandigheden had er vast een snellere tijd ingezeten, maar het mocht niet zo zijn.

Deze tijd komt ongeveer overeen met 46 minuten op de 10 km. Aanstaande zaterdag wil ik in de Bergse Havenloop in Bergen op Zoom ruim onder die 46 minuten te blijven. Als het niet zo’n bochtig parcours zou zijn, met een paar lastige klimmetjes, zou ik zelfs hopen op een tijd onder de 45 minuten. Toch wil ik daar vertrekken op een tempo van 4.30 min./km, in de hoop om toch die 45 minutengrens te doorbreken.